webmaster@lubcza.com.pl
.

Matce Bożej Zielnej

 

15 sierpnia święto dzisiaj mamy, Matki Bożej Zielnej – tak je nazywamy.

Matkę Wniebowziętą przecież dzisiaj czcimy, plony do kościoła swego przynosimy.

Zioła, kłosy zboża kwiatem się ozdobi, a kto zaradniejszy to i wieniec zrobi.

Niektórzy to i w grupy nawet się zbierają, wspaniałe dożynki sobie urządzają.

Wieńce i wiązanki w kościele poświęcimy, bo w ten oto sposób Maryjo Ciebie czcimy.

Orkiestra nam zagra, piosenkę zanuci, niech w tym dniu sierpniowym już się nikt nie smuci.

Dzisiaj aniołowie do nieba Cię wzięli, a my Cię na ziemi tak bardzo mieć chcieli.

Ale zanim Matko wzięli Cię do nieba, to po naszych polach przejść się było trzeba,

żebyś zobaczyła czy się żniwo skończyło, a może by tak komuś pomóc trzeba było,

bo ktoś słabszy i rady nie daje i na koniec ze żniwem zostaje.

Lecz skoro Cię wzięli, to popatrz choć z nieba, czy jest plon obfity, czy nie braknie chleba.

I z nieba nawet lepiej Ty będziesz widziała i tak samo z nieba będziesz pomagała,

a może pogoda nam nie dopisała i Twoja pomoc też by się przydała.

Dziś Maryja odpust urządza w Przeczycy, na pewno tam ludzi, że nikt ich nie zliczy.

Kiedyś do Przeczycy na odpust chodziłam, a teraz dawno ja już tam nie byłam,

ale Ty się Matko o to nie obrazisz i mnie bez opieki swej nie pozostawisz.

Ty jesteś ta sama w Przeczycy, w Tuchowie i na Kalwarii i w Częstochowie.

Bo Ty jesteś jedna, Matko Kochana, imieniem miejscowości jesteś nazywana.

Co mijamy różne wsie i miasta to nam Sanktuarium Maryjne wyrasta,

bo Maryja w Polsce od wieków króluje i swoimi dziećmi wciąż się opiekuje.

Maryjo Wniebowzięta, weź w opiekę swoją tych, co na pielgrzymkę wkrótce wyruszają,

bo przez 9 dni będą wędrowali, aby w dniu ostatnim pokłon Ci oddali.

Ty weź w opiekę ich troski, marzenia i przyczyń się Matko do ich spełnienia,

ale najbardziej, żebyś się przyczyniła, żebyś nas do nieba wszystkich wprowadziła.

Kłusek Wiesława

 

Lubcza - nasza mała ojczyzna

 

 

Na krańcu województwa małopolskiego,

a na granicy podkarpackiego,

rzeką jak wstęgą przepasana

leży wieś niegdyś Lubczą nazwana.

Piękna, malownicza jak malowanka,

a rzeka się zowie Wolanka.

Czytaj więcej: Wiersz o Lubczy